معاینه فنی موتورخانه

در دنیای کنونی، مدیریت صحیح انرژی بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده است.توسعه پایدار در حوزه های مختلفی از جمله اقتصاد، محیط زیست و سلامت مستقیما تحت تاثیر سیاست های کلان و برنامه های اجرایی هر یک از نهادهای کشور در رابطه با مساله انرژی می باشند. در کشور ما، بخش ساختمان و مسکن با داشتن سهم قابل توجهی در مصرف انرژی، یکی از بخش های عمده مصرف کننده انرژی بوده و میزان مصرف انرژی در این بخش چندین برابر استانداردهای جهانی است، به همین منظور جهت بهینه کردن مصرف انرژی در کشور اقداماتی به شرح ذیل در دستور کار قرار گرفت:
بند 2 ماده 2 تصویب نامه هیات محترم وزیران به شماره 38454/ت53172 ه مورخ 1395/04/02 با موضوع ”تشکیل کارگروهی برای اجرای برنامه جامع کاهش آلودگی هوای کلانشهرها“ تحت عنوان احکام منابع ساکن، تمامی دستگاههای دولتی موضوع ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری، مصوب 1386، موظفند ظرف دوازده ماه نسبت به اخذ معاینه فنی موتورخانه های خود طبق الزامات مندرج در استاندارد ملی استاندارد ملی 16000 از شرکت های مورد تایید سازمان ملی استاندارد ایران اقدام نمایند.
مطابق بند 17 قانون هوای پاک مصوب مجلس شورای اسلامی با موضوع ” تمامی بهره برداران منابع ثابت آلوده کننده هوا، ملزم به رعایت حدود مجاز انتشار آلاینده ها در موتورخانه ها و سامانه های احتراقی خود هستند. همچنین این مراکز مکلفند ضمن اتخاذ تدابیر لازم جهت جلوگیری از انتشار آلاینده ها در هوای آزاد،  از سوخت مناسب (ترجیحا گاز شهری) استفاده کنند و ملزم به انجام معاینه فنی سالانه موتورخانه و سامانه های احتراقی توسط شرکتهای تایید صلاحیت شده از سوی سازمان ملی استاندارد ایران، مطابق با حدود مجاز انتشار آلاینده ها می باشند.    
هدف و دامنه کاربرد
هدف از تدوین این استاندارد ملی، تعیین مقررات عمومی و روش معاینه فنی (بازرسی دوره ای و بهینه سازی مصرف انرژی) موتورخانه های آب گرم و آب داغ ویژه تاسیسات گرمایشی و تهیه آب گرم مصرفی ساختمان ها به منظور کاهش الودگی هوا و ارتقای سطح سلامت، کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، ایمنی و رفاه ساکنان، صرفه جویی در مصرف انرژی.
این استاندارد برای موتورخانه هایی که با گاز طبیعی و گازوئیل کار می کنند، کاربرد دارد.
تعاریف
موتورخانه: فضا/ اتاقی که در آن سیستم های تولید و توزیع حرارت، برودت یا هر دو جانمایی و نصب شده اند.
دیگ: دستگاه گرمازای بسته است که برای تاسیسات گرمایی یا سیستم تامین آب، آب گرم یا بخار تولید می کند.
مشعل: وسیله ای که بر اساس ترکیب سوخت و هوا، احتراق لازم در دستگاه حرارت ساز را به وجود می آورد.